نيمكت كهنه باغ

 هنوزم عکس قشنگت توی خونه

اشک به چشمونم میاره بی بهونه

یادمه گفتی که قدرمو میدونی

تا نفس تو سینه هست با من میمونی

شبا خوابتو میبینم روزا غمگین میشینم

از تو بی خبر بودن واسه من سخته دوریس

بگو بعد این سالا تو کجا هستی حالا

بنویس هر جا که رفتی به یادم هستی دوریس

بنویس هر جا که هستی بنویس

اگه عهد با کسی بستی بنویس

بعد این سالهای دوری اگه باز

به امید من نشستی بنویس

بعد این سالهای دوری اگه باز

به امید من نشستی بنویس

تو که نیستی خیال کن که دیگه

خيلي زود از يادت رفتم



مثل شعراي قديمي بوي كهنگي گرفتم

ديگه تازگي ندارم خيلي زود از يادت رفتم عزيزم


اين روزها چند خطي ام شعر توي تنهايي نوشتم

حيف همه بيت هاش همين شد خيلي زود از يادت رفتم عزيزم



يادمه برام مي گفتي توي حرفات از صداقت

عشق نه خيلي بالاتر آره از ته رفاقت

كو كجاست اون همه حرفات خيلي زود از يادت رفتم

كو كجاست عشق تو چشمهات خيلي زود از يادت رفتم

من شكستم اين دلم رو پي اعتماد با تو

دلمو خوش كردم اما بي تو و با ياد با تو


دلم اينجا توي سينم بي تو خشكيد و نگفتم

تو دلم غصم همينه خيلي زود از يادت رفتم

گله اي ندارم از تو مي دونم سياهه بختم

گله ام فقط همينه خيلي زود از يادت رفتم

چقدر دوست داشتم یك نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت آنقدر غمگین است؟چرا لبخندهایت آنقدر تلخ و بیرنگ است؟ اما افسوس كه هیچ كس نبود ...همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره ... آری با تو هستم! با تویی كه از كنارم گذشتی و حتی یك بار هم نپرسیدی چرا چشمهایم همیشه بارانی است*********

عاشقم عمریه اما تو دلت جایی ندارم
عاشقم اما چه فایده تو دلت جایی ندارم
یه روزی می شه که دست رد به سینم می زنی تو
می دونم که من ساده تو دلت جایی ندارم
می دونم که از تب عشق تو داری بهم می خندی
می بینی چه بی قرارم اما در به روم می بندی
نمی ذاری که چند دقیقه لحظه ای با تو باشم
دور می شی مثل یه سایه دلمو اسیرت کردی
می دونم یه عشق تازه اومده جامو گرفته
سر سنگین شدی رفتی تو دلت جایی ندارم
شب و روز با عشق تازت می ری و خوش می گذرونی
دیگه به فکرم تو نیستی تو دلت جایی ندارم
اما دوست دارم بدونم حرف آخر دلت و با نگات برگشتی گفتی تو دلت جایی ندارم
انگاری همش یه خوابه
خواب نه مثل سرابه
چی بگم از ......
رنج و عذابه

همه خسته درا بسته بغض آسمون شكسته

حالا بي اون يه اسيرم خيلي خستم خيلي تنهام

***

يه صدا بود يه نگاه بود نگاه چشم سياه بود

به اميد روز ديدار منم اون شبگرد بيدار

بر سنگ قبر من بنوسيد خسته بود . اهل زمين نبود. نمازش شکسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نمي شد مانده بود ......................................................

هر انسانی که بدنیا می آید برای یافتن گمشده ای می آید که رسالت اوست . من هم چیزی را گم کرده بودم که نمی دانستم چیست. بارها و بارها اتفاق می افتاد که احساس می کردم آن را یافته ام،زمانی در لذت های حقیقی و نا حقیقی ام ، زمانی در نوشتن هایم ، زمانی در آموختن علم ، زمانی در جسارتم برای بد بودن ، زمانی در شعر و زمانی در تو

باورم نمیشه... 

آئينه پرسيد : چرا دير کرده است؟ نکند دل ديگري اورا اسير کرده است؟ خنديدم و گفتم : او فقط اسير من است.... تنها دقايقي چند تاخير کرده است.... گفتم : امروز هوا سرد بوده است... شايد موعد قرار تغيير کرده است.... خنديد به سادگيم و گفت : احساس پاک... تو را زنجير کرده است... گفتم : از عشق من چنين سخن مگوي.... گفت : خوابي... سالهاست که دير کرده است

سالهاست در فراغت و به انتظارت اشكها ريخته ام ولي تو نيامدي اگر كبوتر عشق من تويي بدان هنوز هم به انتظارت مي نشينم براي هميشه بيا بيا براي ماندن و اشيانت را در قلبم بساز و بالهايت را چون اغوش گرمت به رويم بگشاي اي عزيزتر از من - مي مانم تا بيايي - حتما تا اخرين نفس به ياد تو - به عشق تو - براي تو مي مان  ****

افسوس... آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم و بعد... براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم

من پذيرفتم که عشق افسانه است ..

. اين دل درد آشنا ديوانه است

مي روم شايد فراموشت کنم ...

 با فراموشي هم ‏آغوشت کنم

مي روم از رفتن من شاد باش .

.. از عذاب ديدنم آزادباش

 گر چه تو تنها تر از ما مي روي ..

. آرزو ‏دارم ولي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را

... تلخي بر خوردهاي سرد را‎ ‎

نه دلم تنگ نشده واسه دیدن تو

واسه بوی گل یاس واسه عطر تن تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسیدن تو

واسه وسوسه چشمهای روشن تو


چرا دلتنگ تو باشم چرا عکستو ببوسم

چرا تو خلوت شبهام چشم به راه تو بدوزم

چرا یاد تم بمونم تویی که نموندی پیشم

میدونم تا آخر عمر نه دیگه عاشق نمیشم

بارون چشمای من دیگه تمومی نداره

  این دل ساده ی من دیگه معنی عشقو باور نداره

امشب به یاد چشمات به یاد اون دوست دارم هات

  دلم میخواد بخونم شاید اروم بگیرم 

باور نداره انگار رفتنتو هنوز دل

   حتی یه عشق تازه مرهم براش نداره

چه لحظه ی سختی بود وقتی برای همیشه گفتی بهم خداحافظ

  درست مثل یه کا بوس که باورش هنوز برام محاله

دیشب اومدی به خوابم 

 گفتی شدم پشیمون هنوز برات می میرم

وقتی از خواب پریدم تازه فهمیدم فقط یه خواب ناز بود 

  حالا قلب هر دوی ما شده یه قلب تنها

برای شنیدن تو که هیچوقت برام حرفی نداری

باید بمونم اینجا شاید یه روز بیای ببینی

تموم روزا مثل هم مثل همیشه صدای قشنگت همه جا شنیده میشه

اما خودت که نیستی  ببینی همش عذابه  مثل سرابه

وقتی می خوام دیگه نیستی

پس به خواب بدون لالايي و قصه كه همه چيز ديگه تموم شده، كار اين زمونه، شكستن دلِ عاشق شده، تويي كه  خودتو سپردي به خروارها خاك سرد.